من هیچ وقت به مواد مخدر وابسته نمی‌شوم!
هیچ کس نمی‌گوید “جایتان خالی 10 سال پیش نشستم پای منقل دعا کردم به امید خدا مصرف موارد را شروع کنم.” بر اساس آمارها تقریباً 20% افرادی که شدیداً درگیر بیماری اعتیاد هستند، از بیماری خود آگاهی ندارند و اگر به این افراد صفت بیمار یا معتاد بدهی ادعا می‌کنند اگر بخواهند همین فردا مصرف را کنار می‌گذارند. این افراد همیشه در حال انکار اعتیاد خود هستند.
با یک بار مصرف معتاد نمی‌شوم
به نظر متخصصان ترک اعتیاد اولین اثر مصرف یک ماده مخدر روی فرد اگر خوب باشد به احتمال زیاد فرد مصرف را ادامه می‌دهد و خیلی زود اعتیاد پیدا میکند. اگر جوان مضطربی با مصرف موادی مثل تریاک یا شیشه آرام شود در حقیقت لذت مصرف این ماده چشیده و فکر میکند مایه حیاتی زندگی‌اش است ولی در دام اعتیاد خواهد افتاد.
چه کسی گفته شیشه اعتیاد دارد؟
اگر این سوال را از متخصصین درمان اعتیاد بپرسید جواب خواهند داد که شیشه اعتیاد آورترین ماده مصرفی در ایران است، وسوسه ماده مخدر شیشه بسیار زیاد است، تقریبا 30 درصد بیماران وابسته به شیشه هذیان می‌گویند یا به اصطلاح مردم توهم دارند که به سادگی قابل درمان نیست، ترک شیشه بسیار سخت است و افراد معتاد به شیشه، سخت ترین بیماران از نظر درمان به حساب می‌آیند.
من فقط تفریحی مصرف می‌کنم
چیزی به اسم مصرف تفننی یا مصرف تفریحی نداریم، بسیاری از مصرف کنندگان ادعا کردند اعتیاد ندارند و تفریحی مصرف می‌کنند زیرا خیال می‌کنند مصرفشان کنترل شده است در صورتی که مدتهاست در دام اعتیاد افتادند. موادی مثل هروئین، کراک و شیشه به شدت اعتیاد آور است و مصرف کننده از همان ابتدا اعتیاد پیدا میکند. متاسفانه بعضی ادعا می‌کنند که حشیش، گل یا تریاک را می‌شود تفننی مصرف کرد در حالی که اگر با دقت ببینیم نشانه‌های اعتیاد را در آنها می‌بینیم. بعضی مصرف مواد را نشانه خاص بودن، بزرگی یا قدرت می‌دانند اما پشت این ظاهر، ضعف پنهان شده است.
با کمی مواد می‌شود خوش گذراند
بعضی معتقدند اگر کمی مشروب یا مواد نباشد زندگی معنا و لذت ندارد. این افراد بدون مواد مخدر و مشروب زندگی برایشان بی معناست. مصرف کنندگان وقتی ترک می‌کنند تا مدت‌ها تا مدت‌ها مراکز طبیعی مغزشان درست کار نمی‌کند. نمی‌توانند از یک موسیقی یا منظره طبیعی لذت ببرند و تا مدت‌ها بعد از ترک شیشه یا ترک هروئین این اثرات مخرب باقی خواهند ماند.
تا حالا که وابسته نشده‌ام
مصرف کننده به خاطر تصوری که از خودش در ذهن دارد گمان میکند هنوز اعتیاد پیدا نکرده است در حالی که مصرفش روز به روز بیشتر شده، خواب و بیداریش بهم ریخته، افت تحصیلی یا کاری داشته، در طول روز مدام خسته است، مرتب پول قرض میگیرد، قوانین را زیر پا می‌گذارد، زیاد پیش می‌آید قرص اعصاب بخورد، با افراد معتاد رفت و آمد دارد، مشروبات الکلی زیاد مصرف میکند و …
ظرفیت خودم را می‌دانم
هر شخص بر این باور است که می داند چقدر باید مصرف کند تا معتاد نشود، چنین اندازه‌ای وجود ندارد که هر شخص بتواند آستانه اعتیادش را تعیین کند. مرز اعتیاد مشخص نیست. یکی از تعیین کننده های اعتیاد، سیستم عصبی هر فرد و اولین اثرات خوشایند آن است.
چون من ورزشكار هستم محال است معتاد شوم
ورزش برای بدن مفید است ولی براي پيشگيري از اعتياد به هیچ وجه كافي نيست، يک ورزشكار اگر باورهاي غلط درباره اعتیاد داشته باشد ممکن است به انواع مخدر ها مانند شیشه یا هروئین و یا سایر مواد مخدر، اعتیاد پیدا کند. زور عضلاني چيزي به درک انسان از خطر اعتياد اضافه نمي‌كند، ترک شیشه، ترک هروئین و هر ماده مخدر دیگری برای این افراد بسیار سخت تر خواهد بود.
مواد مخدر مي تواند خاصيت درماني داشته باشد
مواد مخدر، برای هيچ بيماري علاج درمان نيست. شايد از تركيبات ماری جوانا براي بهبود گرفتگی عضلانی بيماري ام اس استفاده كنند يا از خود ترياك براي ساخت مرفين، پتيدين و مسكن های قوي بهره بگيرند. اما دليل بر این نیست که خود آن ماده، با هزاران ناخالصی مستقيم مورد استفاده قرار بگيرد. پس تركيبات موجود در مواد ممكن است در بعضي موارد نقش درمانی داشته باشد اما خود آن ماده به هيچ وجه دارو نيست و مصرف ماده مخدر به قصد دارویی و درمانی آن اعتیاد آور است و ترک هروئین و هر ماده مخدر دیگری برای این افراد بسیار سخت خواهد بود.